De serie ging in 2018 van start op FX. Het liep drie seizoenen en eindigde in 2021. Pose is nu te zien op Netflix. Het blijft een van de belangrijkste LGBTQ+-series ooit gemaakt. Met veel queer-televisie komende lente is dit het juiste moment. Herbekijk het of ontdek het nu.

Het verhaal

Pose speelt zich af in New York, late jaren 1980 en vroege jaren 1990. De serie volgt Black en Latino LGBTQ+-mensen die competitie in underground ballroomcultuur. Ballroom was een wereld van prachtige spektakels en heftige concurrentie. De show richt zich op het fictionele House of Evangelista. Blanca Rodriguez-Evangelista, gespeeld door Mj Rodriguez, leidt haar huis met trots. Ze vecht voor overleven in een stad geteisterd door aids. De serie werd gemaakt door Ryan Murphy, Brad Falchuk en Steven Canals. Canals, een queer Afro-Latino schrijver, was de drijvende creatieve kracht. Janet Mock en Our Lady J werkten als schrijvers en regisseurs. De show had de grootste cast met transgender acteurs ooit. Dit was geen marketingtrick — het was een structurele keuze. Deze keuze vormde elke scène.

Wat goed werkt

De casting geeft Pose een plaats in televisiegeschiedenis. Mj Rodriguez levert een van de beste prestaties van dit decennium. Billy Porter als presentator Pray Tell won een Emmy. Hij was de eerste openlijk gay Black man in een dramaserie. Dominique Jackson, Indya Moore en Hailie Sahar spelen volle, complexe personages. Dit zijn geen symbolen. Dit zijn mensen. De ballroomscènes zijn elektriserend. Cinematograaf Nelson Cragg en het ontwerpteam reconstrueerden een grotendeels ongedocumenteerde wereld. De kostuums, het licht, de muziek — alles houdt stand. De show behandelt de aids-crisis met opmerkelijke eerlijkheid. Ze kijkt niet weg. Ze verheerlijkt niet. Ze toont simpelweg wat gebeurde met een verlaten gemeenschap. Steven Canals hield het schrijven gegrond. Het drama is echt en verdiend. Janet Mock's regie in belangrijke afleveringen brengt tederheid zonder melodrama. De serie begreep dat emotionele waarheid belangrijker is dan plotmechanismes.

Wat minder goed werkt

De nevenhandeling met Evan Peters en Kate Mara — twee witte personages — werkt niet helemaal. Hun verhaal trekt soms aandacht van de kernensemble. Ryan Murphy's neiging tot overdrijving verschijnt ook in latere seizoenen. Sommige verhaallijnen verliezen geloofwaardigheid. Het tempo in seizoen twee voelt oneven in het middelste gedeelte. Seizoen drie, slechts zes afleveringen, voelde voor veel kijkers abrupt. Het einde is emotioneel bevredigend. Maar de verkorte reeks laat enkele personages onderbediend achter. Een langer finaal seizoen zou beter zijn geweest.

Voor wie is deze serie

Pose is geen lichte kost. Het gaat rechtstreeks over hiv, armoede, gezinsafwijzing en geweld. Maar het is ook vrolijk, grappig en diep menselijk. Kijkers die televisie willen die personages serieus neemt, vinden hier iets zeldzaams. Het beloont geduld. Het beloont ook herkijken — details landen anders bij een tweede keer. Als je nieuw bent in queer-televisie, is dit een essentieel beginpunt. Het staat naast ander serieus drama, niet als niche-inhoud. Voor meer over LGBTQ+-verhalen op nieuwe platforms, zie Cleat Cute TV Show Gets Major Development Update. Pose is nu op Netflix beschikbaar in de meeste regio's. Alle drie seizoenen streamen. De eerste aflevering alleen toont wat deze show bereikte. Dit is de serie die bewees dat queer-verhalen prestige drama kunnen dragen zonder excuses. De ballroom staat nog open. Stap naar binnen.