De vriend die altijd 'bijna onderweg' is

We hadden om acht uur afgesproken. Eten bij de Italiaan op de hoek.

Om kwart over acht stuurt Mark een appje. Ben bijna onderweg!

Iedereen aan tafel zucht tegelijk. We kennen die zin. We kennen Mark.

De vertaalgids

Bij Mark betekent 'bijna onderweg' iets heel anders dan bij normale mensen.

'Bijna onderweg' = ik sta onder de douche. 'Ik kom eraan' = ik zoek mijn sleutels. 'Vijf minuutjes' = ik weet niet welk shirt ik aan moet.

'Ik ben er bijna' betekent meestal dat hij nog op de fiets moet stappen. In de regen. Zonder jas.

De groepsapp ontploft

Om half negen begint de groepsapp te trillen.

Thomas: Bestellen we vast? David: Mark heeft altijd voorgerechten nodig. Ik: Mark heeft vooral een wekker nodig.

De ober komt voor de derde keer langs. Hij kijkt me aan met die blik. Die blik van: 'jullie zijn met z'n vieren, maar er staan vijf glazen'.

Ik glimlach beleefd. 'Hij komt eraan.' De ober knikt zoals een dokter knikt bij slecht nieuws.

De grote entree

Om kwart voor negen zwaait de deur open.

Daar is Mark. Adembenemend in zijn nieuwe overhemd. Haar perfect. Geur van een dure aftershave die de hele zaak vult.

'Sorry, sorry, sorry!' roept hij. 'Het verkeer!'

We wonen allemaal in dezelfde wijk. Er is geen verkeer. Er is een fietspad en een stoplicht.

Maar niemand zegt iets. Want Mark heeft drie zoenen voor iedereen. En een verhaal over de taxi die niet kwam. En een nieuwe roddel over zijn buurman.

Waarom we hem blijven uitnodigen

Hier is het rare: we klagen al twaalf jaar over Mark. En toch zit hij er altijd bij.

Want Mark vergeet nooit een verjaardag. Mark belt als je verdrietig bent. Mark onthoudt de naam van de hond van je moeder.

Mark is gewoon ook de man die denkt dat de tijd voor hem persoonlijk een beetje langzamer loopt.

We hebben het opgegeven. We zeggen nu zeven uur als we acht uur bedoelen. Voor zijn verjaardag kochten we hem een horloge. Hij vond het mooi. Hij draagt het nooit.

De pointe

Aan het einde van de avond pakt Mark zijn jas. 'Volgende week weer?' vraagt hij stralend.

'Ja,' zeggen we allemaal. 'Zeven uur.'

Hij knikt enthousiast. We weten allemaal hoe laat hij komt. Hij ook. En toch doen we dit ritueel elke keer opnieuw.

Vriendschap is geduld hebben met dezelfde grap. Twaalf jaar lang. En toch lachen.