De groepschat van mijn vriendengroep is een ramp

Onze vriendengroep heeft een groepschat. Die chat heet De Schatjes. Niemand weet meer wie dat heeft bedacht.

We zijn met vier. Marco, Joep, Stefan en ik. Op papier: gezellig. In de praktijk: een logistieke nachtmerrie.

Het etentje plannen

Vorige week wilde ik samen eten. Een simpel plan. Ik stuurde: Zaterdag tapas?

Drie minuten later had ik 18 berichten. Marco kan niet op zaterdag. Joep wel, maar niet voor tapas. Stefan vraagt of we ook sushi mogen overwegen.

Ik zet mijn telefoon weg. Ik ga koffiezetten.

Als ik terugkom zijn het er 47. Stefan heeft een restaurant gevonden. Marco vindt het te duur. Joep heeft de menukaart gegoogeld en stuurt foto's van gerechten.

De stemming

We besluiten te stemmen. Met emoji's. Dat lijkt democratisch. Het is een valstrik.

Marco stemt met een duim omhoog. Joep met een hartje. Stefan stuurt een aubergine. Niemand weet meer wat dat betekent in deze context.

Ik vraag of we gewoon mogen kiezen. Stefan zegt dat ik controlfreak-energie heb. Joep stuurt een GIF van een huilende kat.

De aubergine blijft onbesproken.

De afhaakronde

Donderdag laat Marco weten dat hij toch niet kan. Hij heeft een date. Met iemand die hij ontmoette in de sportschool.

De groepschat ontploft. We willen details. Foto's. Sterrenbeeld. Schoenmaat.

Marco stuurt één wazig screenshot van een Instagram-profiel. We analyseren twintig minuten. Joep weet zeker dat hij de ex is van zijn collega. Stefan denkt dat hij eerder bij hem op de bank heeft gezeten.

Het etentje is vergeten. We zijn nu bezig met Marco's hele liefdesleven.

Zaterdagavond

Uiteindelijk staan we met z'n drieën voor een gesloten restaurant. Stefan had het verkeerde adres gestuurd. Joep heeft honger en gaat klagen.

We belanden bij de snackbar op de hoek. Drie bittergarnituren. Een cola light. Een biertje voor Stefan.

Het is eigenlijk heel gezellig.

Marco appt om elf uur. De date was niets. De man bleek een hond te hebben die Brenda heet. Dat kon Marco niet aan.

We sturen een rij hartjes. Stefan stuurt nog een aubergine. Niemand vraagt waarom.

De conclusie

Ik denk soms na over onze groepschat. Over hoeveel uur ik daar verlies. Hoeveel berichten ik open en dan negeer.

Maar dan is er weer zo'n avond met bittergarnituren onder een neonlicht. En weet ik weer waarom ik niet uit die chat stap.

Al die ruis. Al die emoji's. Al die mislukte plannen.

Het is wel mijn ruis.