Anne-Marie zat klaar voor een interview op de podcast 'Living My Faith'. Tien minuten na het geplande starttijdstip kwam het bericht: het interview ging niet door. De reden was duidelijk. Ze is homo.

Anne-Marie is een geoefend predikante met jarenlange ervaring. Ze studeerde aan Yale, een topuniversiteit. Ze kwam op haar 52e uit na een lang huwelijk en geloof nog steeds in het belang van geloof. Dit alles was gemakkelijk te vinden op internet. Ze had zich eerlijk voorgesteld. Toch zeiden de podcastmakers eerst ja, en zeiden vervolgens nee.

In hun bericht gaven ze toe dat het ging om 'tegenstrijdige opvattingen' rond LGBTQ+. Ze boden haar een ander programma aan, 'Making a Difference', alsof dat voor iedereen beter zou zijn. Maar wat ze eigenlijk zeiden was: je bent welkom, maar niet hier. Niet op ons hoofdprogramma.

Anne-Marie ziet het patroon duidelijk. Conservatieve geloofsgroepen zeggen graag dat ze inclusief zijn. Ze willen graag homo's op hun podcast. Maar alleen op hun voorwaarden. Alleen als het klein blijft. Alleen als het niet te veel aandacht trekt. Dat is niet inclusiviteit. Dat is smoesjes.

Voor Anne-Marie was dit moment precies waarom ze dit jaar had besloten om zich meer te laten zien in geloofsruimtes. Om te laten zien dat homo's en gelovigen niet per se tegenpolen zijn. Dit interview was een stap daarin. Tot het niet meer mocht.