Seizoen drie van Hacks is nu te zien op Max. De serie van Lucia Aniello, Paul W. Downs en Jen Statsky keert terug na een geprezen tweede seizoen. Deze week analyseerde Autostraddle emotioneel een fictieve jaren 70-sitcom in de serie. Dat zegt alles over het vermogen van deze show.

Inhoud

Hacks volgt Deborah Vance, een ervaren stand-up comedian uit Las Vegas. Ze is scherp, ambitieus en weigert stilletjes te verdwijnen. Ava Daniels is haar jonge, blakke comedyschrijver. Hun werkrelatie bepaalt de hele serie. Seizoen drie plaatst beide vrouwen in nieuw professioneel en persoonlijk territorium. Deborah jaagt op een late-night show. Ava ontdekt wat succes echt kost. Ava's LGBTQ+-leven blijft onderdeel van het verhaal, geen toevoeging. Geen spoilers verder.

Wat Goed Werkt

Jean Smart is buitengewoon. Ze speelt Deborah met precisie en beheerste felheid. Elke scene voelt verdiend. Hannah Einbinder staat haar niet voor. Hun chemie is sinds seizoen één duidelijk sterker.

Showrunner Lucia Aniello en medebedenker Paul W. Downs regisseren meerdere afleveringen. Hun toonbeheer is opmerkelijk. Het is komedie die zichzelf serieus neemt. Emotionele momenten worden niet overhaast neergezet.

Het schrijfwerk is de echte sterkte. Hacks begrijpt dat goede komedie eerlijkheid vereist. Het schumt niet weg voor ambitie's lelijke kanten. De jaren 70-sitcom, die deze week online indruk maakte, toont schrijvers' zelfvertrouwen. Het werkt als satire én als echt drama. Dat balans is heel moeilijk bereikt.

De productieontwerp is dit seizoen duidelijk rijker. De late-night televisiewereld wordt overtuigend nagebootst. Kostuumwerk op Smart's personage vertelt echt verhaal.

Poppy Liu, Kaitlin Olson en Carl Clemons-Hopkins keren terug in bijrollen. Ieder krijgt scherper materiaal. Het ensemble zit in zijn ritme.

Wat Minder Goed Werkt

Het tempo halverwege seizoen zakt iets. Twee afleveringen voelen als tijd doden. Voor zo'n efficiënte serie valt dat op.

Enkele bijverhaallijnen uit seizoen twee worden samengeperst of stilletjes vergeten. Kijkers die daarin investeerden voelen zich tekortgedaan. De serie prioriteert Deborah en Ava altijd. Dat is begrijpelijk, maar kost bijrollen soms momentum.

De finale stelt toekomstige ontwikkelingen agressief in. Het vertrouwt op seizoen vier. Dat zelfvertrouwen frustreert kijkers die schone eindes willen. Of dat uitwerkt hangt van verlenging af.

Voor Wie Is Dit

Hacks werkt best voor kijkers die komedie willen die hen respecteert. Het is geen makkelijke troostwatch. Het daagt personages voortdurend uit. LGBTQ+-publiek vindt Ava's verhaallijnen zorgvuldig uitgewerkt. Fans van scherp kantoordrama vinden hier genoeg. Hebt u seizoen één en twee gezien, dan is seizoen drie niet optioneel. Het bouwt rechtstreeks voort.

Het is belangrijk dat LGBTQ+-representatie op prestige-televisie dit jaar verschuift. Projecten als Cleat Cute gaan naar productie en signaleren aanhoudende vraag naar LGBTQ+-verhalen buiten prestige-slots. Hacks blijft de maatstaf.

De serie toont wat aanhoudende creatieve controle oplevert. Zichtbaarheid voor de camera telt, maar Hacks bewijst dat LGBTQ+-stemmen achter camera bepalen welke verhalen verteld worden.

Hacks seizoen drie is de beste versie van een consistent uitstekende serie. Het is zelfverzekerd, nauwkeurig en echt bewegend. Kijk het.