Girls Like Girls Filmrecensie: Lief Maar Voorspelbaar Queer Tienerromans

Hayley Kiyoko is een bekende naam in de LGBTQ+ gemeenschap. Fans noemen haar 'lesbian Jesus'. Ze is zanger en voormalig Disney Channel-actrice. Nu heeft zij haar eerste speelfilm als regisseur gemaakt.

De film heet Girls Like Girls. Hij is gebaseerd op haar beroemde muziekvideo uit 2015. Die video toonde een liefdesverhaal tussen twee tienermeisjes. Het verspreide zich snel op Tumblr en kreeg 163 miljoen views op YouTube.

De originele muziekvideo kwam uit op 28 juni 2015. Dat was slechts twee dagen nadat het Amerikaans Hooggerechtshof het homohuwelijk legaliseerde. Voor veel queer mensen voelde dit moment zeer belangrijk.

Het liedje had een eenvoudig maar sterk boodschap. 'Girls like girls like boys do, nothing new', zong Kiyoko. Voor veel jonge queer mensen voelde dit als een groot moment. Het gaf hun iets om aan vast te houden.

Maar de nieuwe film bereikt dezelfde hoogtepunten niet. Het verhaal voelt langzaam en moeilijk volgen. De dialogen voelen vaak onnatuurlijk en geforceerd aan. Sommige scènes doen het publiek grommen in plaats van geraakt voelen.

De film vertelt een Sapphic tienerliefdesverhaal. De emoties zijn echt en het bedoeling is goed. Maar het scenario ondersteunt het verhaal niet altijd goed. Het tempo maakt het moeilijk om geïnteresseerd te blijven.

Kiyoko is duidelijk gepassioneerd over queer storytelling. Die passie toont zich op het scherm. Maar passie alleen is niet genoeg voor een sterk debuut. Een strakker scenario zou veel geholpen hebben.

Het is belangrijk om te onthouden hoeveel veranderd sinds 2015. Queer stemmen in popmuziek zijn veel gebruikelijker nu. Artiesten zoals Chappell Roan, King Princess en Reneé Rapp zijn erg populair. De wereld die Kiyoko hielp creëren is nu groter en voller.

Kiyoko zelf bevindt zich ook op een gelukkig moment. Ze is nu verlooft met Becca Tilley, bekend van The Bachelor. Haar persoonlijke verhaal is een blijdvol verhaal.

Girls Like Girls de film heeft hart. Dit betekent veel voor sommige queer kijkers. Maar als cinemawerk heeft het nog ruimte om te groeien. Kiyoko's volgende project toont misschien meer van haar potentieel als filmmaker.