Een nieuwe Chileense film vertelt een mooi en aangrijpend verhaal. De film heet De mysterieuze blik van de flamingo. Het is de eerste film van jonge regisseur Diego Céspedes.

Het verhaal speelt zich af in vroeg jaren tachtig. Het gebeurt in een klein mijnstadje in Chili. De stad is stoffig en ver weg. Een groep LGBTQ+-mensen runt een club daar. De club ziet eruit als een bar uit een oude western.

Overdag serveert de club eten aan vermoeide mijnwerkers. 's Nachts treedt de LGBTQ+-gemeenschap op in drag cabaretshows. De club voelt als een veilige plek voor mensen die elders niet passen.

De gemeenschap zorgt ook voor een kind. Zij heet Lidia. Zij is elf jaar oud. Haar ouders lieten haar als baby achter. De LGBTQ+-gemeenschap zorgt goed voor haar. Zij groeit op in liefde en acceptatie.

Maar het leven is niet altijd veilig. Lokale jongens pesten Lidia vanwege haar gekozen familie. Zij zijn transfoob en wreed. Dan staan de vrouwen van de club voor haar op. Zij beschermen haar met sterkte en moed.

De film mengt verschillende stijlen. Het gebruikt magisch realisme en dramatisch verhalen. Sommige scènes lijken op een Latijns-Amerikaanse soap. Andere momenten zijn rustig en diep emotioneel. De mengeling werkt erg goed.

De film toont de angst van LGBTQ+-mensen in jaren tachtig Chili. Het was gevaarlijk onder de Pinochet-dictatuur. Queer-mensen moesten verbergen wie zij waren. Maar in deze kleine club creëerden zij hun eigen wereld.

De acteerprestaties zijn sterk en indrukwekkend. De film brandt van liefde en gevaar tegelijk. Het gaat over gekozen familie en overleven. Het gaat ook over ergens thuishoren.

De mysterieuze blik van de flamingo is een opmerkelijk debuut. Het is teder, fel en onvergetelijk. Het is een must-see voor queer cinema-liefhebbers.